Laatste blog post na (bijna) zeven jaar Tanzania
Als ik terugkijk op alle verhalen die ik via deze website heb gedeeld, kan ik bijna niet geloven hoeveel er is gebeurd. Zoveel mensen die op mijn pad zijn gekomen, bijzondere ontmoetingen, mooie initiatieven, uitdagingen, onverwachte wendingen en dromen die langzaam werkelijkheid zijn geworden.
Deze website is voor mij altijd meer geweest dan een plek om verhalen te schrijven. Het is een stukje geschiedenis geworden van mijn leven in Tanzania. Een plek waar ik ervaringen kon delen, mensen een gezicht kon geven en anderen kon meenemen in het dagelijks leven, het werk en de projecten die mij na aan het hart liggen.
Als ik nu door de oude berichten blader, komen er zoveel herinneringen naar boven. Verhalen die me opnieuw laten glimlachen, momenten die me hebben geraakt en gebeurtenissen die me hebben gevormd tot wie ik vandaag ben. En bovenal: de mensen. Want uiteindelijk zijn het de mensen die deze zes jaar zo bijzonder hebben gemaakt.
LULU: investeren in vrouwen en hun toekomst
In de eerste jaren van mijn tijd in Tanzania was ik nauw betrokken bij het LULU-project (vanuit de SMA), een initiatief gericht op de empowerment van vrouwen. Het was een bijzondere periode waarin ik veel vrouwen heb ontmoet en van dichtbij heb mogen zien hoe belangrijk het is om vrouwen kansen, vertrouwen en mogelijkheden te bieden om hun eigen toekomst vorm te geven. We organiseerden life and business skills-trainingen, handcraft workshops en naailessen. We boden startkapitaal en begeleiding bij het opzetten van een eigen onderneming, zodat vrouwen hun eigen inkomen konden opbouwen. Ook hebben we heel veel kraampakketten mogen uitdelen aan aanstaande moeders (in samenwerking met stichting Mommaluv). Ook dit project had ik niet kunnen realiseren zonder de steun van zoveel mensen. Donateurs, familie en vrienden hebben zich op allerlei manieren ingezet om LULU mogelijk te maken. Ook de steun die ik ontving vanuit de SMA community (in Nederland en hier).
Het is een belangrijk onderdeel van mijn verhaal in Tanzania en van mijn blijvende overtuiging dat investeren in mensen, en in het bijzonder in de kansen van vrouwen, een verschil kan maken.
Blije meiden na les over menstrual health Zoveel kraampaketten rondgebracht..!
Work&Shop Creative Center: van droom naar werkelijkheid
Een van de grootste avonturen van de afgelopen jaren is zonder twijfel de ontwikkeling van Work&Shop Creative Center. Wat begon als een idee, is inmiddels uitgegroeid tot een fysieke plek waar we met ontzettend veel inzet, doorzettingsvermogen en hulp van anderen aan hebben gebouwd.
Het was niet altijd gemakkelijk. Er waren uitdagingen, vertragingen en momenten waarop er nog zoveel moest gebeuren. Maar dankzij de steun van familie, vrienden, donateurs en andere betrokkenen zijn we steeds een stap verder gekomen.
En nu hebben we opnieuw een belangrijke mijlpaal bereikt: de naaiwerkplaats is klaar om haar deuren te openen! We kunnen nu vakmensen verwelkomen die gebruik willen maken van de werkruimte en naaimachines om hun producten te maken en hun eigen onderneming verder te ontwikkelen. We willen hen toegang bieden tot een professionele werkplek, gereedschap en mogelijkheden om hun producten te verkopen.
Ondertussen werken we verder aan de overige onderdelen van het centrum, waaronder de timmerwerkplaats, de laswerkplaats en de verkoopruimte. Er is nog werk te doen, maar het voelt bijzonder om te zien dat een droom die zoveel mensen samen hebben helpen opbouwen, nu daadwerkelijk tot leven komt. Volg ons via de website www.workandshop.co.tz of Instragram workandshop_mwanza.
Lau en ik samen voor de workshop Onze eerste blije klant! haar dochtertje kwam ook mee
Een nieuw hoofdstuk: Maryknoll Lay Missioners
Ook mijn eerste jaar bij Maryknoll Lay Missioners is een belangrijk onderdeel geworden van deze periode. Hoewel ik al jarenlang in Tanzania woon en werk, heeft dit nieuwe hoofdstuk mij opnieuw laten nadenken over mijn missie, mijn rol en de manier waarop ik met gemeenschappen wil samenwerken. Het afgelopen jaar bracht nieuwe ontmoetingen, leermomenten en ruimte voor reflectie. Ook de twee maanden in El Paso (Texas) waren onvergetelijk.
Samen met het Katholieke bisdom Mwanza werk ik momenteel aan een projectvoorstel voor een Mental Health Care Center. Mental health is nog een relatief onbekend onderwerp voor veel mensen, en psychische problemen worden vaak begrepen vanuit religieuze of traditionele overtuigingen. Dit kan invloed hebben op hoe mensen hun klachten begrijpen en waar ze hulp zoeken. Met dit initiatief willen we bijdragen aan meer kennis, begrip en toegankelijke ondersteuning.
Ook addiction prevention & treatment zullen hierin een belangrijke rol spelen. Er is zeer beperkte ondersteuning voor mensen die met verslaving kampen. Daarom willen we onderzoeken hoe het centrum ook ruimte kan bieden aan begeleiding, addiction care en drug prevention. Om dit verder te ontwikkelen, zijn we aan het netwerken met een coalitie van organisaties en professionals binnen een breder Afrikaans netwerk. Er is nog heel veel te leren, maar ik kijk ernaar uit om te zien hoe dit initiatief zich verder ontwikkelt.
Mijn meest recente nieuwsbrief is terug te vinden op de website van Maryknoll Lay Missioners www.mklm.org .
Uitkijkend op de Grand Canyon Tijdens een exposure visit in Musoma
Familie leven; ook dat heeft niet stil gestaan...
Zo dankbaar dat ik Lau heb ontmoet en we samen ons gezin hebben kunnen uitbreiden met de komst van Nelson (wordt alweer 4 jaar in januari!) en de bouw van ons eigen huis. Achteraf denk ik wel eens, hoe hebben we dit allemaal voor elkaar gekregen?! Daarnaast is Lau ook nog heel actief geweest (en nog steeds) in Igombe waar zijn moeder woont en zijn jongere broers. Hij houd daar varkens, kippen, en konijnen, en verbouwd af en toe groenten. De opbrengsten gaan naar de bouw van hun huis. Het wordt heel mooi, maar het is op een hele afgelegen plek dus vele uitdagingen.
Ook mijn passie voor yoga heeft zich verder ontwikkelt en ik geef nu twee keer in de week les, elke zaterdag en dinsdag. Dat doe ik met veel plezier en het geeft mij zelf ook de nodige ontspanning en energie.
De kinderen groeien als kool! Vooral Jacob (14) is ontzettend lang geworden: hij is inmiddels bijna 1.80 meter, een stuk groter dan zijn moeder! Hij doet ontzettend zijn best op school en kan ook goed sporten, al heeft hij daar niet altijd evenveel zin in. Met Willy (9) gaat het ook goed. Hij is de enige die écht met plezier naar school gaat en heeft heel veel vrienden. Nelson moet nog steeds een beetje wennen aan de kleuterklas. Af en toe blijft hij een dagje thuis, waar hij zich prima weet te vermaken. Helemaal nu ons nichtje Kathy (3) er is. Samen met haar ouders wonen ze de komende maanden bij ons, tot dat ze hun leven weer een beetje op orde hebben.
Jacob en ik paar dagen samen op reis Willy en Nelson samen met 1 van onze honden
Dankbaar voor alle steun
Nu ik deze laatste blogpost schrijf, wil ik vooral iedereen bedanken die de afgelopen jaren met mij heeft meegeleefd. Iedereen die mijn verhalen heeft gelezen, een berichtje heeft gestuurd, heeft meegedacht, advies heeft gegeven, een donatie heeft gedaan of op een andere manier heeft geholpen: dankjewel!
Misschien vraag je je af waarom dit mijn laatste blog is. Dat vind ik lastig uit te leggen. Ik denk dat deze website jarenlang een mooie manier is geweest om mijn leven in Tanzania te delen, maar dat het nu tijd is om het op deze manier af te sluiten. Mijn leven speelt zich hier inmiddels af; Tanzania is thuis. En met mijn nieuwe hoofdstuk bij Maryknoll Lay Missioners zal ik mijn verhalen en ervaringen voortaan vaker delen via hun kanalen.
Via deze website hebben mensen van dichtbij en ver weg mee kunnen kijken met mijn leven en werk in Tanzania. Jullie betrokkenheid heeft niet alleen mij persoonlijk gesteund, maar heeft ook bijgedragen aan de projecten en initiatieven die in de loop der jaren zijn ontstaan.
Soms was het een financiële bijdrage, soms een praktisch idee, een bemoedigend bericht of simpelweg de wetenschap dat er mensen waren die meeleefden. Het heeft allemaal betekenis gehad. Ik had deze weg niet op dezelfde manier kunnen bewandelen zonder jullie steun! Speciale dank aan mijn ouders die mij door dik en dun ondersteunen en altijd voor ons zijn (ondanks de afstand).
De verhalen gaan verder
Met deze blogpost sluit ik een bijzonder hoofdstuk af.
Er zijn nog zoveel plannen, dromen en ideeën. Work&Shop staat aan het begin van een nieuwe fase, en ook mijn werk bij Maryknoll gaat verder. Ik hoop dat jullie mij en de projecten die mij aan het hart liggen blijven volgen!
Persoonlijk email adres beentjesintanzania@hotmail.com
Work&Shop Creative Center www.workandshop.co.tz
Maryknoll Lay Missioners www.mklm.org
Mocht je graag een donatie willen doen, email of app mij dan even. Ik zal je dan de nieuwe gegevens sturen afhankelijk van wat je wilt ondersteunen. Zonder jullie steun kan mijn missie werk niet bestaan. Mijn dank is GROOT!
Lieve groet,
Susanne
Opmerkingen